கத்தி

ஒரு மடக்கு கத்தி

எப்போதும் ஆயத்தமாய்

என் கால் சட்டைப்பையில் இருக்கிறது

இனி என்னை வேறு யாரும்

காயப்படுத்திட முடியாது .

காகிதப்பூ

நீரில் மிதக்கும் உருண்டை

உணவுகளை ஓரங்களில் மட்டும்

கொறித்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக

உண்ணும் மீன்களை போல

மூளையை தின்கிறது மறதி

போராட்டங்கள் ஓய்ந்து , இப்போது

மன்றாடி தக்கவைத்து 

கொண்டிருக்கிறேன் உனது 

நினைவுகளை.

வாசனையேயற்ற காகித பூக்களால்

நிறைந்த தோட்டத்தில் நிற்கிறேன்,

உலகின் கடைசி விருந்தை எங்கோ 

சமைக்கிறார்கள் அதன் வாசம்

வரும் திசை நோக்கி நடக்கிறேன்,

நீ அங்கு இருப்பாய் தானே?

I.k

தேடல்

இந்த உலகின் பெரும்

தத்துவ விசாரங்களில் , 

அபத்தமான அரட்டைகளில் ,

ஆகச்சிறந்த கவிதைகளில்,

அர்த்தமற்ற பிதற்றல்களில்,

அடர்த்தியான மௌனங்களில் ,

ஆக்ரோஷமான அலைகளில்,

பகலில், இரவில் ,

பறவைகள் தஞ்சம் அடையும் 

கூட்டில் , பல்வேறு பருவங்களிலும்

உன்னை நித்தம் தேடிக்கொண்டே

இருப்பேன்.

Ik

இறந்து வீழும் விண்மீன்கள்

பின்னிரவு வானில் வீழும்

நட்சத்திரங்களை கை நீட்டி 

உனக்கு அடையாளம் 

காட்டி கொடுப்பது போல் கனவுகள்

காண்கிறேன்

அறுந்த சிதறிய ஜெப மாலையின் 

வெள்ளி மணி சிந்தனைகளிலிருந்து

உன்னை பொறுக்கி

எடுக்கிறேன், அவற்றை

மாத்திரைகள் எடுக்கப்பட்டு வெறும் 

குழிகள் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்

மருந்து அட்டைகளில் 

பத்திர படுத்துகிறேன்.

எனக்கே உரிய அபத்தமான வழிகளிலும்

அர்த்தமற்ற மொழிகளிலும் 

உன் இருப்பின் சூட்டை தக்கவைத்து

கொள்கிறேன்.